Η ομορφιά που ανθίζει

Έξι τραγούδια για την ομορφιά ενός άχρονου παρελθόντος.

Η ομορφιά που θυμάται. Η ομορφιά που ερωτεύεται. Η ομορφιά που περιμένει. Η ομορφιά που λυπάται.
Η ομορφιά που κρατά μυστικό. Η ομορφιά που ανθίζει.

Οι ελεύθερες αποδόσεις του Γιώργου Κοροπούλη στα ποιήματα του ανώνυμου Κύπριου ποιητή του 16ου αιώνα γίνονται αφορμή για την αναζήτηση της ομορφιάς  που αναδίδει η ανάμνηση, ο έρωτας, η προσμονή, η λύπη, η εξομολόγηση και η επιθυμία.

Τραγουδά η Θεοδώρα Μπάκα.

Διονύσης Βερβιτσιώτης, βιολί
Αγγέλα Γιαννάκη, βιόλα
Αλέξανδρος Μιχαηλίδης, μπάσο κλαρινέτο
Θοδωρής Τζοβανάκης, πιάνο

Τάσος Μπακασιέτας, ηχογράφηση, μίξη

Ψηφιακή έκδοση bandcamp 2021 ©Τάσος Ρωσόπουλος


Η ομορφιά που ανθίζει
ποίημα ανώνυμου Κύπριου Ποιητή του 16ου αιώνα
ελεύθερη ποιητική απόδοση Γιώργος Κοροπούλης

Τα δάκρυα δυναμώνουν
Τη φλόγα που δεν σβήνει:
Δεν μάχονται πια μέσα μου τα δυο.
Τα δάκρυα δεν στεγνώνουν,
Πυρώνει το καμίνι:
Το ένα τ’ άλλο θρέφει όταν θρηνώ.
Τι δάκρυ δροσερό!
Τι δροσερή φωτιά!
Πως σμίγουν στην πνοή μου!
Μα την πικρή ζωή μου,
όπως το χιόνι ο ήλιος, σπαταλά
η ομορφιά που ανθίζει
και μέσα μου όλα , όλα τα δροσίζει


Έχω δει τον ουρανό
Γιώργος Σαραντάρης

Ἔχω δεῖ τὸν οὐρανὸ μὲ τὰ μάτια μου
Μὲ τὰ μάτια μου ἄνοιξα τὰ μάτια του
Μὲ τὴ γλῶσσα μου μίλησε
Γίναμε ἀδελφοὶ καὶ κουβεντιάσαμε
Στρώσαμε τραπέζι καὶ δειπνήσαμε
Σὰ νὰ εἴταν ὁ καιρὸς ὅλος μπροστά μας

Καὶ θυμᾶμαι τὸν ἥλιο ποὺ γελοῦσε

Ποῦ γελοῦσε καὶ δάκρυζε θυμᾶμαι.

{πηγή:Γιώργος Σαραντάρης, Έργα, Βικελαία Δημοτική Βιβλιοθήκη, Ηράκλειο, 2001.}


Ήθελα να ’μουν για σένα το Καλοκαίρι
Έμιλυ Ντίκινσον
Σύνθεση των μεταφράσεων της Άννας Δασκαλοπούλου από τον Τάσο Ρωσόπουλο

Ήθελα να ’μουν για σένα το Καλοκαίρι
όταν οι μέρες του Καλοκαιριού περάσουν,
κι η μουσική σου ακόμα, βράδυ-μεσημέρι,
Ήθελα να ’μουν για σένα το Καλοκαίρι.

Για σένα ν’ ανθίσω και να δραπετεύω
Και τα λουλούδια μου τριγύρω σου να απλώνω.
Σαν ανεμώνα να με κόψεις σου γυρεύω,
Να ’μαι λουλούδι σου παντοτινό και μόνο.

Πάνω στο στήθος σου τα χέρια ν’ ακουμπούσα
Να ‘μουν για σένα το Καλοκαίρι
Να μ’ αγκαλιάζεις, γι’αυτή τη μέρα να ζούσα
Ήθελα να ’μουν για σένα το Καλοκαίρι.

Τώρα δεν είμαι όπως πρώτα, έχω αλλάξει
Άλλον αέρα αναπνέω και έχω φόρεμα από μετάξι
Τα πόδια μου, που τόσο δρόμο έχουν βαδίσει,
στο πρόσωπό μου μια μορφή πιο τρυφερή έχουν χαρίσει.

Να ’μουν για σένα το Καλοκαίρι
Πάνω στο στήθος σου τα χέρια ν΄ ακουμπούσα
Να μ’ αγκαλιάζεις, γι’ αυτή τη μέρα να ζούσα.
Ήθελα να ’μουν για σένα το Καλοκαίρι.


από επεξεργασία των ποιημάτα XLII και LIV
{πηγή:ΕΜΙΛΥ ΝΤΙΚΙΝΣΟΝ, Αγάπη – ποιήματα, μετ. Άννα Δασκαλοπούλου, Σ.Ι.Ζαχαρόπουλος,2005}


{ Summer for thee, grant I may be
When Summer days are flown!
Thy music still, when Whipporwill
And Oriole — are done!

For thee to bloom, I’ll skip the tomb
And row my blossoms o’er!
Pray gather me —
Anemone —
Thy flower — forevermore! }


Αυτά είναι τα μάτια
ποίημα ανώνυμου Κύπριου Ποιητή του 16ου αιώνα
ελεύθερη ποιητική απόδοση Γιώργος Κοροπούλης

Αυτά είναι τα μάτια, που ξεχάστηκα
κοιτώντας τα και άλλος είμαι πια;
Αυτά είναι τα φρύδια , που φωτιά
Κερνούσανε κι ανώφελα πικράθηκα;
Αυτά είναι τα μαλλάκια που θηλιά
Πέρασαν στην καρδιά μου κι ας φυλάχτηκα;

Για σένα ζω , και άλλαξα , και χάθηκα ,
Για τη δική σου απόλυτη ομορφιά,
Κι ας φυλάχτηκα.


Μιλώ
Γιώργος Σαραντάρης

Μιλῶ γιατί ὑπάρχει ἕνας οὐρανὸς ποὺ μὲ ἀκούει
Μιλῶ γιατί μιλοῦν τὰ μάτια σου
Καὶ δὲν ὑπάρχει θάλασσα δὲν ὑπάρχει χώρα
Ὅπου τὰ μάτια σου δὲ μιλοῦν

Τὰ μάτια σου μιλοῦν ἐγὼ χορεύω
Λίγη δροσιὰ μιλοῦν κι ἐγὼ χορεύω
Λίγη χλόη πατοῦν τὰ πόδια μου
Ὁ ἄνεμος φυσᾶ πού μᾶς ἀκούει

{πηγή:Γιώργος Σαραντάρης, Έργα, Βικελαία Δημοτική Βιβλιοθήκη, Ηράκλειο, 2011.}


Σελάνα
Σαπφώ

{Δέδυκε μεν α Σελάνα
και Πληιάδες,μέσαι δε νύκτες,
παρά δ’ έρχεται ώρα,
εγώ δε μόνα καθεύδω.
Σαπφώ}

Το φεγγαράκι εμίσεψε
μεσάνυχτα σημαίνει,
οι ώρες φεύγουν και περνούν
κι εγώ κοιμάμαι μόνη…

μετάφραση: Αργύρης Εφταλιώτης

%d bloggers like this: